دیوار موش داره، موش هم گوشی!


استفاده از تلفن همراه به یک امر روزمرّه تبدیل شده، اما کاربران این تکنولوژی از خطرات امنیتی آن آگاه نیستند:
ایا میدونستین پلیس میتونه از راه دور میکروفون گوشی شما رو بدون اینکه شما اطلاعی داشته باشین به کار بندازه و به حرفای شما و کسانی که کنار شما هستند گوش بده؟
اگر نمیدونستین این صفحه یا این صفحه رو بخونین تا بدونین همچین چیزی کاملا امکان پذیره علی الخصوص برای گوشی های نکستل، سامسونگ و موتورولا.

پلیس یا شرکت های مخابراتی میتونن از راه دور برنامه ای روی این گوشی ها نصب کنند که هر وقت شما با کسی تماس میگیرین اول به پلیس زنگ بزنه و میکروفون شما رو هم فعال کنه.

ایا میدونستین بعضی از موبایل ها تا زمانی که باتری اش رو ور ندارین خاموش نمیشه؟ هرچند که شما دکمه خاموش رو زدین و اون به ظاهر فعالیتی نشون نمیده، مثلا چراغش روشن نمیشه ولی ممکنه با آنتن های مخابراتی نزدیک، سیگنال ردو بدل کنه و همین کافیه که شما ردیابی بشین.

اگرچه ممکنه با خودتون فکر کنین آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است. اما گاهی وقتا این بی خیالی ممکنه با ریسک بالایی همراه باشه و ممکنه از بد شانسی به ضرر هنگفت آدم منتهی بشه. پس بهتره همزمان با استفاده از تلفن همراه نکات زیر رو مد نظرتون داشته باشین:

ویروس ها: هر گوشی همراه یه کامپیوتر کوچیکه. پس میتونه وسیله خوبی برای انتشار ویروس باشه. بعضی ویروس های موبایل تنها خطرشون مصرف باتری گوشی تونه (برای پیدا کردن گوشی های دیگه)، اما بعضی دیگه از طرف شما اس ام اس می زنند یا به خطوط تلفنی دیگه (که ممکنه هزینه بالایی رو برای شما شارژ کنند) زنگ می زنند.
راه حلش اینه که برنامه های ناشناس یا کرک شده روی گوشی تون نصب نکنید یا ضمیمه های مشکوک رو باز نکنین. در ضمن بلوتوث گوشی تون رو هم همیشه بسته نگاه دارین!

حریم شخصی:
شماره تلفن های ذخیره شده شما، ادرس دوستان، پیغام های شما و حتی گاه عکس های شما روی سرور شرکت های مخابراتی ذخیره میشه. این دقیقا چیزی بود که برای پاریس هیلتون اتفاق افتاد و یه نفر تونسته بود عکس هاش رو از سرور مخابرات برداره و منتشر کنه.

هرگز عکس یا فیلمی با گوشی تون نگیرین که اگه کسی دیگه ببینه براتون دردسر درست بشه. اگر هم عکس یا فیلم اینجوری میگیرین روی گوشی تون نگه ندارین. اگر هم نگه میدارین وقتی گوشی تون رو برای تعمیر به کسی میسپرین قبلش این چیزا رو پاک کنین.

حتما برای گوشی تون رمز بذارین تا اگه گمش کردین کسی نتونه ازش استفاده کنه و باهاش تلفن بزنه یا به اطلاعات شخصی تون دسترسی پیدا کنه.

گوش های ناشناس:
گوش کردن به مکالمات تلفن همراه خیلی راحته. نه تنها برای کسی که کنار دست شما تو اتوبوس نشسته، بلکه برای پلیس گرفته تا شخص فضولی که دور از شما تو خونه اش نشسته و از روی کامپیوترش به صحبت های شما گوش میده تا شاید چیزی دستگیرش بشه(مثلا شماره کارت اعتباری یا رمز عبور یه چیزی). بنابراین از صحبت کردن راجع به این چیزا با تلفن همراه بپرهیزید.
یادمه یکی از سرگرمی های ما، که سرگرمی نداشتیم، این بود که رادیو رو روی فرکانس تلفن های خارج از کشور شرکت مخابرات تنظیم کنیم و به حرفای ملت گوش بدیم! مثلا وقتی زن فلانی با شوهرش که تو کویت کار میکرد صحبت میکردن، قبل از اینکه از باجه مخابرات بیاد بیرون همه محل میدونستن که اون یه ماه دیگه میخواد برگرده!

وقتی به جایی تلفن میزنین گوشی شما با یکی از انتن های مخابراتی نزدیک سیگنال مبادله میکنه. از روی این سیگنال ها و تکنیک triangulation پلیس میتونه محل شما رو دقیق شناسایی کنه. پلیس آمریکا از همین تکنیک استفاده میکنه برای پیدا کردن و کمک رسانی به کسانی که فرضا تصادف کردن، زخمی شدن و نمیتونن آدرس درستی رو به پلیس بدن.

این چیزایی که گفتم رو به خطراتی که ممکنه خود سیگنال ها برای سلامتی داشته باشن اضافه کنین تا بتونین از این تکنولوژی به نحو صحیح و بی خطر استفاده کنین. راستی موقع رانندگی هم با تلفن صحبت نکنین!

حالا مربّا بده بابا!...

برای کسب اطلاعات بیشتر...

  
نویسنده : مسعود اسدپور ; ساعت ۱۱:٢۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٢ دی ،۱۳۸٥
تگ ها :