محرّم



نمیدونم چرا اما ماه محرم، هر زمان از سال که باشه و هر جای دنیا که باشم، بخصوص روزهای تاسوعا و عاشوراش برام گرمای همیشگیش رو داره.

طرفای ما (لامرد یا تراکمه) توی بهار و تابستون هوا اونقدر گرمه که اصلا نمیشه پات رو بیرون بذاری. بالای 40 درجه و گاه حتی 50 درجه!
کوچیک که بودم ماه محرم می افتاد تو تابستون. اون قدر هوا گرم بود که نمی شد یک دقیقه تو تعزیه نشست. اون موقع می گفتم اگه محرم تو زمستون بیفته، هوا خنک میشه و راحت میشه تو مراسم نشست.

حالا بعد از سال ها محرم اومده تو زمستون و داره میاد به سمت پاییز. اما ظاهرا فرقی نداره که نداره. انگار تا ابد روز عاشورا باید عین ظهرای تابستون گرم باشه و تو باید خودت رو در متن محشر کربلا حس کنی.

تو این دو روز تاسوعا و عاشورا آفتاب اینجا اون قدر شدید شده که از گرما مجبور شدم تمام لباس های گرمم رو بکنم. با وجود اینکه هوا در حد صفر درجه است ولی اگه اتاقت کمی آفتاب گیر باشه، شدیدا گرم میشه.

البته نسیم وصل شجریان، غریبانه کویتی پور، گلچین محرم علیمی و نوحه های بخشو هم بی تاثیر نیست.
  
نویسنده : مسعود اسدپور ; ساعت ۳:٤۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ بهمن ،۱۳۸٥
تگ ها :