جنگ مجازی

 امروز ميخوام راجع به جنگ مجازي صحبت کنم: استفاده از تکنولوژي شبيه سازي براي آموزش سربازان. چيزي که تلفات نيروهاي آمريکايي رو در جنگ با افغانستان و عراق به حداقل رسوند. این نوشته برداشت ازاد و خلاصه ای از یه مقاله در IEEE Spectrum است. البته احتمالا یه مقداری هم خالی بندی نویسنده چاشنی این مقاله هست ولی چیزی که هست وصف العیش نصف العیش. لا اقل همچین چیزایی تو ذهنشون هست و پله پله این ها رو به واقعیت تبدیل میکنند:
چند هفته قبل از آغاز جنگ افغانستان، یعنی اکتبر پیش، خلبانان آمریکایی تصویر روشنی از صحنه هایی که در آنجا خواهند دید، در ذهن داشتند. زیرا ساعتهای متمادی بر فراز کوههای افغانستان پرواز کرده بودند. اما نه افغانستان واقعی بلکه افغانستان مجازی. این کشور مجازی با ترکیب عکسهای هوایی، اطلاعات ماهواره ای و داده ها و عکس های زمینی فراهم شده توسط سرویس اطلاعاتی و  ایجاد صحنه های سه بعدی با دقت و کیفیت بسیار بالا توسط نرم افزارTopscene ساخت شرکتهای Anteon و Fairfax پا به عرصه وجود گذاشت.
با استفاده از این نرم افزار، خلبانان نشسته پشت کامپیوترهایی با پردازنده های سیلیکون گرافیکس، میتوانند پرواز خود را از نزدیکی تا ارتفاع 12 کیلومتری و با سرعتی تا حدود 2250 کیلومتر بر ساعت شبیه سازی کنند. رسم جزییات نور پردازی(براساس طول و عرض جغرافیایی نقطه و زمان پرواز)، جاده ها، ساختمانها و حتی وسایل نقلیه به خلبان کمک میکند تا اهداف از پیش تعیین شده را به سرعت و با دقت لازم شناسایی کند و در جنگ واقعی سرعت عمل زیادی داشته باشد.
 


این نرم افزار یکی از نرم افزارهای متعددی است که نیروی نظامی آمریکا برای آماده کردن سربازان و فرماندهان شان استفاده میکند. استفاده از شبیه سازی نه تنها برای آموزش بکارگیری تجهیزات پیچیده جنگی همچون هواپیما، هلیکوپتر، ناو، تانک و حتی تفنگ های پیشرفته بلکه برای آموزش کار تیمی، حرکت بهینه در صحنه های پیچیده جنگی و تصمیم گیری در شرایط بحرانی نیز بکار میرود.

 
شبیه سازیها به فرماندهان نظامی و سیاسی امکان پیش بینی تبعات احتمالی هر تصمیمی را میدهد. فرماندهان میتوانند صحنه های جنگی پیچیده شامل هزاران سرباز، اسلحه، وسایل نقلیه و هواپیما را در مساحتهای کلان هزاران کیلومتر مربع خلق کرده و نتیجه تصمیم های استراتژیک خود را مشاهده کنند و در صورت لزوم آن را اصلاح نمایند. همچنین میتوانند کارایی سلاح های جدید را بدون استفاده واقعی تخمین بزنند(البته اگه مثل موشک های ضد موشکشون تو عربستان گند نزنند). پليس ضد شورش نيز از طريق شبيه سازی ناآرامی ها و گروگان گيری ها تکنيکهای مذاکره و رفع مشکل را می آموزند.

پلیس ضد شورش در حال مذاکره با شورشی مجازی

 

البته هنوز درصد بالایی از آموزشهای سربازان را آموزش در صحنه های واقعی تشکیل میدهد و این برای آمادگی بدنی سربازان الزامی است. اما استفاده از آموزش مجازی باعث صرفه جویی در هزینه ها و تلفات افراد یا تجهیزات در حین آموزش خواهد شد. به عنوان مثال کنترل کننده یک هواپیمای بدون خلبان باید دستورات خود را با تاخیر زیاد به هواپیمایی که صدها یا هزاران کیلومتر دورتر از شخص در حال پرواز است بفرستد. این شخص باید با دیدن تصویر هوایی که از دوربین هواپیما فیلمبرداری شده، دستورات لازم را برای ناوبری هواپیما به مناطق لازم یا شلیک موشک مخابره کند. این کار نیازمند پیش بینی موقعیت و جبران زمان تاخیر در ارسال و دریافت سیگنال است. مطمئنا افراد مبتدی هواپیمای واقعی را گم و یا نابود خواهند کرد. شبیه سازهای مناسب، فرد را برای انجام این کارٍ تله رباتیکی آماده خواهند کرد.

 

آموزش راهبری تانک

  
نویسنده : مسعود اسدپور ; ساعت ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٥ شهریور ،۱۳۸٢
تگ ها :