چيپ در مغز Chip on the brain

پروفسور کوين وارويک قصد داره تا سال ۲۰۱۵ يه چيپ کامپيوتری(بقول علی شمخانی در ويديوی تبليغاتی رياست جمهوريش چيپس کامپيوتری) در مغزش کار بذاره و از اون طريق به اينترنت وصل بشه و يا با کسانی که مثل او از اين چيپ ها دارند از طريق فکری ارتباط برقرار کنه.

اين پروفسور که رييس دپارتمان سايبرنتيک دانشگاه ريدينگ انگليسه قبلا هم دو بار چيپ در بدنش جاسازی کرده يه بار سال ۹۸و بار ديگه سال ۲۰۰۰  در بازوش تا به عنوان اولين سايبرگ در جهان شناخته بشه(سايبرگ موجوداتی هستند که از ترکيب بافتهای زنده و و الکترونيکی بوجود اومده اند).

بار اول چيپ جاسازی شده اجازه ميداد حرکاتش توسط يک کامپيوتر در داخل دپارتمان مونيتور بشه. دفعه بعد به ادعای خودش سيستم عصبيش رو به کامپيوتر وصل ميکرده.

چند سال پيش که پدر و مادری از وی خواستند تا چيپ نوع اول را در دست دختر يازده ساله شون کار بذاره تا از ربوده شدنش جلوگيری کنند با اعتراضات زيادی از طرف مذهبيون افراطی و يا طرفداران حقوق بشر مواجه شد. اما به عقيده او کاربرد اين گونه تجهيزات بسيار مفيده: دسترسی به اينترنت با فکر، ارتباط با ديگران بدون استفاده از صوت يا زبان، پاييدن شاخص های سلامتی مثل وزن، کمک به بيماران پارکينسون(بيماری فراموشی)، اضافه کردن حواس جديد(مثل حس ششم)

خيلی خوب ميشه اينجوری ميدونين من شب که ميخوام بخوابم کلی موضوع برای نوشتن تو وبلاگ به ذهنم ميرسه ولی صبح حال و حوصله تايپ و مرتب کردنشو ندارم. اگه ميشد من از تو رختخواب که دارم فکر ميکنم وبلاگم نوشته بشه چی ميشد نه؟

حالا من نه اين زهرا خانم که بايد هر اتفاقی در طول روز براش افتاده تو وبلاگش بنويسه ديگه خيلی راحت ميشد. همون چيپ اوليه خيلی به دردش ميخوره.

اطلاعات بيشتر...

  
نویسنده : مسعود اسدپور ; ساعت ٩:۳٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢ بهمن ،۱۳۸٢
تگ ها :